(klik op een punt om meer te lezen)
De afgelopen decennia is de rol en de positie van ouders ingrijpend veranderd. De invulling van het ouderschap is complexer, veeleisender en minder vanzelfsprekend geworden, mede omdat de maatschappij hogere eisen aan ouders stelt. Ouders komen steeds vaker voor lastige keuzes en dilemma’s te staan rond opvoeding, zorgtaken, werk en privé.
De diversiteit aan gezinssituaties en opvoedstijlen is sterk gegroeid; ouders zijn mondiger en zelfbewuster geworden. Dat vraagt van beleidsmakers en zorgaanbieders een meer klant- en vraaggerichte aanpak; de eerste stappen in die richting worden al gezet. Maar daarvoor is wel directer en intensiever overleg met ouders nodig, én inzicht in de diversiteit aan gezinssituaties, inclusief de verschillende wensen en behoeften die dat met zich meebrengt.
De komende jaren staan grote veranderingen op stapel in bijvoorbeeld de geboortezorg, kinderopvang, zorgverlof en jeugdzorg. Die verandering zijn direct van invloed op het leven van ouders en kinderen, én op de manier waarop zorgaanbieders, beleidsmakers, werkgevers en ouders met elkaar omgaan en samenwerken.
Al deze veranderingen komen in de praktijk uiteindelijk terecht op het bordje van de ouders, die er thuis, aan de keukentafel, hun weg in moeten vinden. Daarom is het van groot belang – zowel voor ouders en kinderen als voor de effectiviteit van het beleid – dat ouders zo vroeg mogelijk bij die veranderingen betrokken zijn en (beleids)voorstellen kunnen wegen op grond van de gevolgen die deze hebben voor hun dagelijkse leven.
Het OuderSchap wil die stem van (aanstaande) ouders laten horen. Anders dan in bijvoorbeeld Groot-Brittannië en België bestaat een algemene oudervereniging in Nederland nog niet. Het OuderSchap wil op verschillende manieren in die lacune voorzien:
1. Beleid, politiek en publieke opinie. In samenwerking met andere organisaties (zoals ouder-patiëntenverenigingen, zorgverleners of vakcentrales) wil het OuderSchap werken aan beleidsbeïnvloeding, politieke lobby en het aanzwengelen van het publieke debat over actuele zaken als zorgverlof, veranderingen in de geboortezorg, etc. Dat doen we door het organiseren van acties, manifestaties of congressen, het agenderen van (beleids)onderzoek of overleg met ministeries en instanties.
2. Overleg met zorgverleners. Steeds meer zorgverleners, zoals verloskundigen, gynaecologen en kraamzorgorganisaties, hebben behoefte aan de mening en wensen van hun cliënten, niet alleen achteraf – via een klanttevredenheidsonderzoek – maar ook vooraf en bij het uitzetten van hun beleid. In overleg met deze organisaties denken we mee over de invulling van nieuwe richtlijnen en beleidswijzigingen.
3. Organiseren en ondersteunen van ouders; informatie. (jonge) ouders lid te laten worden en via o.a. internetfora te laten deelnemen in discussies en besluitvormingsprocessen.